Stanowisko pracy - operatora maszyny
Konstrukcja kabiny
Stanowisko operatora (maszynisty) zabezpieczone jest zwykle kabiną jedno- lub dwuosobową, dostosowaną do obsługi w pozycji stojącej łub siedzącej. Konstrukcja kabiny powinna zabezpieczać operatora (maszynistę) przed urazami mechanicznymi (np. przez spadające iprzedmioty) i zapewniać dosta|eczną szczelność przed opadami atmosferycznymi. Warunki próby wytrzymałości i szczelności kabin określają odnośne normy przedmiotowe lub dokumentacja techniczno-ruchowa.
Wnętrze kabiny nie powinno mieć ostrych krawędzi i naroży. Podłoga powinna być wyłożona łatwym do mycia materiałem o własnościach zapobiegających pośliźnięeiu sią pracownika. Operator (maszynista) imusi mieć łatwy dostęp do stanowiska pracy i elementów sterowniczych. Drzwi kabiny powinny być zamykane z zewnątrz i od wewnątrz, wyposażone w klamki Łub uchwyty wykluczające ich samoczynne otwieranie się oraz w zamek umożliwiający zabezpieczenie przed dostępem do aparatury sterowniczej osób postronnych. Ze względów bezpieczeństwa należy przewidzieć drugie drzwi - awaryjne, a jeśli ich nie ma, to jedno z okien powinno spełniać tę rolę i trzeba je odpowiednio oznaczyć. Wymiary otworów wejściowych powinny umożliwiać przejście człowieka w ubraniu zimowym.
Wewnętrzne wymiary kalbin sterowniczych oraz otworów wejściowych ustalają właściwe nommy.
Istotnym, czynnikiem mającym wpływ na bezpieczeństwo- pracy maszyny budowlanej jest zapewnienie operatorowi (maszyniście) optymalnej "widoczności ze stanowiska sterowania. Należy ograniczyć do minimum zasłanianie otoczenia, a zwłaszcza pola pracy maszyny, przez elementy konstrukcyjne kabiny (inp. słupki, poprzeczki itp.) oraz przez inne części imaszyny lub osprzęt roboczy.
Stanowisko sterowania dostosowane do obsługi w pozycji siedzącej, powinno ibyć wyposażone w fotel, złożony z konstrukcji wsporczej, amortyzowanego siedziska, tylnego oparcia i ewentualnie oparć bocznych, tzw. podłokietników. Wymiary i kształt fotela powinien być dostosowany do wymagań antropometrycznych według normy PN-75/N-08000.
Układ sterowania
Dźwignie i elementy sterujące jSracą imaszyny powinny być rozmieszczone w sposób zapewniający operatorowi (maszyniście), siedzącemu lub stojącemu, łatwą i wygodną obsługę, przy czyim:
- pola pracy dźwigni i pedałów używanych równocześnie nie mogą się pokrywać,
- kierunki ruchów dźwigni sterujących powinny być zgodne z kierunkami ruchów sterowanych przez nie elementów i osprzętów roboczych,
- położenia robocze dźwigni i elementów sterowania powinny być ustalone za pomocą zatrzasków lub otworów typu bagnetowego. Pozostałe dźwignie i elementy sterujące powinny wracać do położenia neutralnego po przerwaniu 'działania na nie operatora (maszynisty).
Uchwyty rękojeści dźwigni i części chwytne elementów sterujących (np. kierownica, przyciski, pokrętła itp.) powinny być wykonane z materiałów termoizolacyjnych.
Rozmieszczenie elementów sterowniczych nie może utrudniać operatorowi (maszyniście) wchodzenia i wychodzenia z kabiny, a .usytuowanie dźwigni powinno wykluczać możliwość ich przypadkowego włączenia. Jeżeli jednak istnieje taka możliwość, należy stosować urządzenia- zabezpieczające w postaci osłon lub mechanizmów blokujących dźwignie w położeniu neutralnym.
Zalecane położenia dźwigni sterujących dla różnych typów maszyn podawane są w normach przedmiotowych i w dokumentacji techniczno-ruchowej. Trzeba je uwzględniać przy projektowaniu układów sterowania. Znacznie ułatwi to szkolenie operatorów i maszynistów oraz skróci im okres zaznajamiania się z powierzanymi maszynami i uła>twi obsługę, a w rezultacie przyczyni się do zwiększenia bezpieczeństwa podczas eksploatacji tych imaszyn.
Temu samemu celowi służy oznaczanie elementów sterowniczych zunifikowanymi symbolami graficznymi. Symbole te należy umieszczać bezpośrednio na elementach sterowniczych lub w ich pobliżu - z zastrzeżeniem, że dotyczą tych elementów. Dopuszcza się umieszczenie więcej "niż jednego symbolu na tym samym elemencie, jeśli mają one przeciwstawne znaczenie (np. napełnianie i opróżnianie łyżki, podnoszenie i opuszczanie wysięgnika).
Symbole graficzne muszą kontrastować z tłem aby były łatwo czytelne podczas pracy.
Wskaźniki i przyrządy kontrolne powinny być rozmieszczone na pulpicie sterowniczym w sposób umożliwiający ich stałą i dobrą obserwację w każdych warunkach pracy i o każdej porze dnia. Należy je oświetlić lub podświetlić światłem skierowanym wyłącznie na tablicę, nie wywołującym refleksów świetlnych na szybach kabiny. Napięcie prądu zasilającego instalację oświetleniową nie powinno przekraczać 24 V. Trzeba zwrócić uwagę na odpowiednią kolorystykę lampek kontrolnych, a mianowicie:
- barwa czerwona - sygnalizuje stan niebezpieczeństwa, wymagającego natychmiastowej interwencji,
- barwa żółta - ostrzega o zbliżaniu się niebezpieczeństwa,
- barwa niebieska - informuje o normalnej pracy określonych mechanizmów, układów i urządzeń,,
- barwa zielona - oznacza stan gotowości do eksploatacji określonych mechanizmów, układów lub urządzeń.
Pozostałe
wyposażenie kabiny:
Kabina powinna być wyposażona w punktowe oświetlenie elektryczne o natężeniu nie mniejszym, niż 50 lux oraz w gniazdo wtyczkowe do zasilania lampy przenośnej.
W celu zapewnienia odpowiedniej temperatury na stanowisku sterowniczym, kabina powinna być ogrzewana w chłodnej porze roku. Jeżeli do kabiny wtłaczane jest powietrze ogrzewające lub chłodzące,
to jego strumień nie może być skierowany bezpośrednio na operatora (maszynistę) lub na dźwignie sterowania.
W kabinie nie powinno być nie kontrolowanych źródeł ogrzewania lub chłodzenia. W dni upalne można zapewnić właściwy obieg powietrza przez otwieranie okien lub drzwi.
Poza wymienionym wyposażeniem w kabinie sterowniczej powinna być miejsce na:
- gaśnicę i podręczną apteczkę,
- schowek na dokumenty i rzeczy osobiste operatora maszyny oraz na niezbędne instrukcje obsługi,
- wieszak na Ubranie umieszczony tak, aby nie ograniczał widoczności podczas pracy maszyny.

strona główna
mapa strony


