Konstrukcja części wyohlanych, zgniatanych obrotowo i obciskanych

Wyoblanie jest procesem stosunkowo powolnym (po­za przypadkami specjalnymi wymagającymi stosowa­nia odpowiednich urządzeń), jego wydajność jest wie­lokrotnie niższa od wydajności wytłaczania. Natomiast zaletami wyoblania są: prostota i taniość oprzyrządo­wania, zgniot materiału powodujący wzmocnienie pół­fabrykatów, centrycznośc wyrobów o kształcie brył obrotowych. Stosuje się je najczęściej przy produkcji mało- i średnioseryjnej.

Wymiary krążka wyjściowego określa się na zasadzie równości objętości krążka i gotowego półfabrykaty.

W praktyce najmniejsza wartość kąta wierzchołkowe­go « dla pierwszej operacji (krążek - miseczka stoż­kowa) waha się w granicach od 16 do 13°. Różne spo­soby wykonania powłok obrotowych technologią zgnia­tania obrotowego przedstawiono na rys. 3.99b-~e.

Naczynie paraboidalne pokazane na rys, 3.100 można otrzymać: a) z krążka o stałej grubości, b) wytłoczki o równej grubości ścianki, c) z krążka o zmiennej gru­bości ścianki. W przypadku c) otrzymuje się równą grubość ścian naczynia, w przypadku b) prawie rów­ną, w przypadku a) niejednakową grubość ścian.

Zgniatanie obrotowe zaleca się stosować do wykona­nia naczyń cylindrycznych o bardzo cienkich ścian­kach, wykonanych z trudno odkształcalnych metali.