Materiały do izolacji przeciwwilgociowych

Wprowadzenie. Materiały do izolacji przeciwwilgociowych można po­dzielić na materiały o postaci stałej (papy, folie) i o postaci płynnej (emulsje, roztwory, lepiki, masy).

Papa jest produkowana w arkuszach lub rolkach. Tworzy ją osnowa (tektura, mata z włókna szklanego, tkanina lniana) nasycona bitumami. Papy dzieli się na smołowe i asfaltowe.

Papy smołowe są wykonywane z tektury nasyconej smołą. Są stosowane do wykonywania przeciwwilgociowych izolacji fundamen­tów w budynkach oraz do krycia dachów.

Papy asfaltowe wykonuje się z tektury nasyconej asfaltem. Mogą one mieć powłoki mineralizowane na osnowie z włókien sztucznych, z folią aluminiową na tekturze, jutowe obustronnie powlekane itp.

Papa z folią aluminiową jest stosowana do krycia dachów i in­nych zabezpieczeń.

Papa jutowa ma dużą wytrzymałość na rozerwanie i jest stosun­kowo elastyczna. Jest ona stosowana do wielowarstwowych izolacji wodochronnych pracujących pod ciśnieniem oraz do izolacji rurocią­gów.

Emulsja asfaltowa w temperaturze 18 °C znajduje się w stanie ciekłym. Składa się ona z ok. 55% asfaltu i 45% wody. Emulsja ta jest stosowana do izolacji przeciwwilgociowej betonów, murów i dre­wna.

Roztwór asfaltowy jest to asfalt lub lepik rozpuszczony w ben­zynie. Stosowany jest do zabezpieczania konstrukcji drewnianych i innych elementów budowlanych, przy czym warstwę izolacyjną nakłada się pędzlem. Jest to ciecz łatwo palna, którą należy przecho­wywać w beczkach i w pomieszczeniach nie nasłonecznionych.

Lepiki asfaltowe mogą być stosowane na gorąco lub na zimno, a smołowe - tylko na gorąco. Składają się one z asfaltu, mączki mineralnej i innych składników, które wpływają na plastyczność lepiku.